Archive for September 4, 2007

De tweede schooldag

September 4, 2007

Zoals omama al had gewaarschuwd: den tweeden dag wenen ze meer dan de eerste dag. Het afscheid van papa moet nogal hevig geweest zijn, en zelfs de armen van meester Frank brachten niet direct soelaas.
Toen ik deze namiddag Pepijn weer (te vroeg) ging halen, en de meester de deur de klas openstak, wees die naar mij: ‘U moet ik nog eens spreken’.
En kijk, ik voelde me weer 10 jaar, krop in de keel, en bijna tranen in mijn ogen. Allerlei doemscenario’s spookten in mijn hoofd: hij zit hier nog maar net en ‘t is al van dattum. Hij heeft iemand gebeten, of iemand de kop in geslagen. Misschien iemand een pluk haar uitgetrokken. Hij plast te veel in zijn broek? Is hij nog niet rijp voor school? Moet em terug naar de kribbe? Moet hij naar het bijzonder onderwijs? Aan de rilatine misschien?
Bon, eindelijk mocht ik binnen. ‘Het onvermijdelijke is gebeurd’, zei hij.
(Het onvermijdelijke? Oei, dan toch kaka aan de muren gesmeerd?)
‘Hij heeft een verkeerde koek gekregen van de turnmeester.’
Met veel excuses en voorstellen zodat dat in de toekomst vermeden zou kunnen worden, zodat ik helemaal niet meer boos kon zijn.

PS. En Floris? Hij weende voort.

de eerste schooldag

September 3, 2007
powered by WordPress Multibox Plugin v1.3.5

powered by WordPress Multibox Plugin v1.3.5

De hond die in huis plast, moeder die in de plas pipi trapt en dus moet douchen, buiten pijpenstelen regenen en de klaargelegde kledij dus moeten aanpassen, de schoenen zoeken van Pepijn, sokken zoeken die nog aan de voeten passen, … dat zijn allemaal dingen die je kan missen als kiespijn op een eerste schooldag.
Maar we zijn op tijd op school geraakt. Kleddernat, niet van de tranen maar van de regen.
Het onthaal op school was redelijk chaotisch, wellicht een beetje de stijl van het huis, maar het onthaal bij Meester Frank en Juf Nathalie was ordelijk. Pepijn kwam binnen met de woorden: “en nu een beetje schilderen”.
Pepijn heeft een beetje gemopperd toen ik de klas verliet, maar eens de deur uit hoorde ik hem al niet meer.
Toch een hele dag zelf wat ongemakkelijk gelopen, stond bijgevolg ook een half uur te vroeg aan school. Ik vond al dra een paar natte broeken in zijn boekentas, maar de boterhammen en het mandarijntje waren op. De koeken onaangeroerd, zijn tut weg en die bleek in zijn mond te zitten. Tutten in de klas: mag da tegenwoordig?
Toen ik een beetje aan de deur stond te luistervinken, heb ik toch geen excessen kunnen vaststellen.
De meester zei dat alles goed was verlopen, enkel ‘s middags had hij toch eens geprobeerd om niet te moeten slapen.
Eens thuis gekomen had Pepijn blijkbaar nog energie over, want hij heeft nog flink in de tuin gespeeld.
Hij wil tot nader order morgen nog steeds naar de ‘grote Vliegerschool’. Allez vooruit. Als hij de volgende 9 jaar met evenveel enthousiasme naar school zal gaan, ga je ons niet horen klagen
PS: met dank aan alle supporters telefoons- en smsgewijs: jullie waren met velen!