the de Smet brothers

Vandaag heeft Pepijn in de speel-o-theek voor de Sint helemaal alleen, door de micro, ‘Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht”, voor wel 50 man (aldus de rijkswacht, voor mij waren het er minstens 100) gezongen. Nou, dat was even impressionant. Achter mij de ‘oh’ en de ‘ah’ en de ‘hoe schattig zie hem daar staan’.
En vooral het air van ‘hey ma, don’t worry, ik flikker dat hier wel even.’ en ‘Hoeda, ik mag hier geen tweede strofe aanbreien of wa?’ ontroerde me.

Aangezien ik nog een ouderwetse gsm heb waar je alleen maar mee kan bellen en smssen en geen foto’s of filmpjes mee kan maken, kan ik dit dus niet bewijzen. Maar toen ik het verhaal in de creche deed, zeiden ze: ‘De Floris die is ook zot van muziek. Muziek is het enige waar we hem mee kunnen troosten.’ En voor degenen die ze nog niet hebben bezig gezien als ze samen muziek maken: de moeite hoor. Vooral de vettige lachskes van die twee samen, maken je hele dag goed.

en Moeder maar dromen van 2 broers die het Sportpaleis vullen op gouden schoentjes en Bassie en Adriaankostuums… 🙂

pixelstats trackingpixel

2 Responses to the de Smet brothers

  1. Bie says:

    Maar als ik vroeger nog maar durfde zeggen dat ik een muziekinstrument zou cadeau geven…
    Zo zie je maar, sommige dingen lossen zichzelf op.

  2. Veerle says:

    Met muziek maken bedoelde ik zingen. Er heerst hier nog steeds een boycot van blokfluiten en trommels. Tamboerijnen, xylofoontjes en rammelaars kunnen nog net. Er blijft ook een essentieel verschil tussen instrumenten die mooie geluiden voortbrengen en dingen waar per definitie enkel herrie uitkomt.

Leave a Reply