Stuur ons een kaartje!

Wat doet een gezin met 2 jonge kinderen op een stormachtige zondagmiddag?
De Sint is weg. En volgens het

powered by WordPress Multibox Plugin v1.3.5

Pact der Gevers, mag je dan de kerstboom zetten.
We hadden geluk dat onze kerstboom van vorig jaar het overleefd had en we er dus meteen aan konden beginnen, zonder daarvoor de dieven van de Kouter nog eens te moeten trotseren.
Kerstboom versieren op zijn Pepijns staat dus gelijk met: je hangt zoveel mogelijk ballen op 1 tak en dan ben je klaar. Daar vul je dus ook geen hele dag mee.
Zat er toevallig in de kerstbox geen knutseltip van de Libelle van vorig jaar? Uit oude kerstkaarten tover je zo een kerstbal…. Hey, dat leek leuk. Pepijn houdt immers van knippen. Toevallig is mama iemand die geen kaartje kan weggooien. Mama en direct daarna ook papa aan het werk. Meteen klaar voor een wedstrijdje ‘wie maakt de mooiste kerstbal?’.
Pepijn en op de lijnen knippen, dat bleek alleen te werken om de verjaardagskroon te knippen voor Floris. De cirkels uitknippen voor de kerstbollen: niet leuk. Al de rest uitknippen : heel leuk. Heel de familie rond de tafel want Floris amuseerde zich goed met de snippers.

Onze keuken zag er niet uit maar de hele namiddag was gevuld.
Of we niets beters te doen hadden?
Euh, ja, maar we koppelden volgende doelstellingen aan onze knutselactiviteit:
* De kinderen leren hun beurt afwachten (6 uur, oei, eten? Jongens, efkes wachten, papa moet nog 5 rondekes plakken)
* een gelijkzijdige driehoek uit een cirkel halen zonder meetlat (Hoe gaat dat ook weer, iets met een straal en dan? Ja, en dan?)
* reminisceren met kosteloos materiaal (veel kaartjes herbekeken. Finland haalt hoge toppen qua herkomst; Kaartjes gezien van mensen die we lang niet meer gezien hebben, waaronder de familie Pluis uit A’dam; sommigen sturen elk jaar heel trouw een kerstkaart, he Bie en Christine) Kaartjes van mensen die er jammergenoeg niet meer zijn, maar op deze manier wel extra aan hen gedacht. Er zaten ook oude foto’s en brieven met veel goeie herinneringen tussen, maar daar mocht niet in geknipt worden.
* Droogtijden leren respecteren (moeilijke doelstelling voor mama)
* Kinderen leren zich bezighouden zonder de mentale aanwezigheid van hun ouders (lukt wonderwel goed. Pepijn & Floris nog nooit zo hard horen lachen)
* Liedjes zingen zonder video of cassette. Geestig. Vooral: ‘de koning gaat marcheren met wel 100 000 man’ en de nieuwste versie van ‘lieve lieve lieve lieve Samson’.

Kortom, we hadden een leuke namiddag. Die we zelfs ‘s avonds gecontinueerd hebben.
Eindigde evenwel in mineur:
‘Straks tv eens opzetten zeker?’
‘euh?’
‘Ah ja, Kataract!’
(mijn les van morgen gaat over spijsvertering!?!)
‘Cataract?’
‘Die nieuw serie, anders kunnen we de volgende vier weken niet meer volgen. Want die kerstballen, dat is is goe, maar wel voor enen avond he…’

powered by WordPress Multibox Plugin v1.3.5

pixelstats trackingpixel

Leave a Reply