Bravo!

Een memorabele dag ten huize de Smet. Pepijn sliep vannacht voor de allereerste keer de hele nacht door in zijn eigen bed in zijn eigen kamer en dit helemaal alleen. Drie werf hoera!
En dit zonder drama’s, zonder onderhandelingen, zonder alle scenes die the Nanny, Huisje Weltevree, Wendy Bosmans, Jo Frost, enzovoort ons voorschotelen. Nee, lieve mensen, alles komt op zijn tijd. Alleen is tijd een rekbaar begrip.
Ik herinner me nog levendig een gesprek uit mijn kinderloos tijdperk (we stonden n de file aan het Zuidpark) met (pedagoge) A., die toen zuchtte dat één van de kinderen weer eens bij hen had geslapen. Waarop ik repliceerde dat dat toch niet gezond was de kinderen bij hen te laten slapen, schools citerend uit mijn kakelverse cursus ontwikkelingspsychologie. A. sprak toen de memorabele woorden: ‘ah, ah, wacht maar, beter een uitgeruste moeder, dan eentje moeie moeder’.
Jaren later steekt ze natuurlijk nog steeds de draak met mij en dit voorval. Maar ik heb haar gelijk moeten geven. En als alle ouders eerlijk zijn, dan hebben ze allemaal wel al periodes gehad waar de kinderen bij hen sliepen om zelf te kunnen genieten van een aantal uren slaap. Zijn wij overigens niet de enige cultuur waar we de kinderen uit de slaapkamer van de ouders bannen? Ik denk niet dat er in Afrika, Azië of Zuid-Amerika meer of minder pubers rondlopen die niet alleen kunnen slapen.
Aan alles komt dus effectief een einde. Hopelijk houdt Pepijn het nu een beetje vol. Deze avond ging hij toch zonder veel protest in bed.

pixelstats trackingpixel

Leave a Reply