De Boekenbeurs

Dankzij het werk, scoorden we vrijkaarten voor de boekenbeurs. De laatste keer dat moeder nog op de boekenbeurs was, verkochten ze nog landkaarten op papier en was en van gps nog geen sprake. Kan u nagaan hoe lang dat geleden is.

Omdat er hier in huis nog wat te klussen viel, trok moeder alleen met Pepijn en Floris naar Antwerpen. Met de trein natuurlijk, want dan konden we de metro nemen. Een belevenis waar de jongens nog maar 10 maanden en 3 dagen elke dag naar vroegen. Groot was hun teleurstelling toen ze zagen dat de Antwerpse metro ‘gewoon’ een tram onder de grond is. Haha, gefopt mannen: in Antwerpen denken ze dat ze een metro hebben.

In het Bouwcentrum botsen we vlug op de nieuwe huisheld Geronimo Stilton. Een klein halfuurtje later, waren we 35 euro armer (24,5 voor een Stiltonboek vind ik er toch niet naast hoor) en 2 handtekeningen rijker.

Verder hadden we een druk programma: we keken poppenkast van Nellie en Cesar, zagen Suske en Wiske, Jan de directeur en de personages van de Sprookjesboom kwamen voorstellen. Toen grootmoeder (die van Roodkapje) aan Pepijn zei: ‘de volgende keer als jij in de Efteling komt moet je maar eens op mijn deurtje komen kloppen’, antwoordde die pienter: ‘Dat zal niet gaan grootmoeder, want er staat een hekje voor uw deur.’

Kortom, het was weer een boeiende dag op de boekenbeurs. Met een eervolle vermelding aan de opvang (met dank aan Juf Natalie voor de tip), weliswaar gesponsord door Petit Lu, maar dankzij die opvang kon Moeder ook nog eens een uurtje alleen rond snuisteren. En dat was geweldig!

pixelstats trackingpixel

Leave a Reply