De blauwe vogel

Vandaag genoot Pepijn van een dagje alleen met mama. Het werd een druk programma waarbij Pepijn herhaaldelijk zei hoe fijn hij het wel vond om eens alleen met zijn moeder op stap te zijn. Ook geen gezeur in de Fnac om iets te krijgen, ook al kochten we cadeautjes voor anderen. Geen gezeur op Winterdroom toen het reuzenrad geen optie bleek voor moeder.

Wel: netjes de boodschappen in en uit de auto helpen laden, grote verwondering bij het parkeersysteem (rood is bezet, groen is vrij) toen er op ‘onze’ plaats te horen was ‘u staat op een plaats voor mensen met een beperking. Gelieve uw kaart voor te leggen’. Geweldig systeem zeg.  En onze lampje kleurde blauw en niet groen. Flink gewacht ook bij de schaatsbaan toen bleek dat de organisatie van de organiserende klimclub niet je dat was. Flink geschaatst ook, ook toen het niet van de eerste keer lukte. Kindjes van De Vlieger hielpen hem op weg.

En dan, ook braaf mama’s verzoek ingewilligd om mee te gaan naar l’ oiseau bleu: de wondermooie tentoonstelling over het gelijknamige boek van Maurice Maeterlinck. Hij luisterde het hele verhaal mee uit, en dat was geen evidentie voor een 6 jarige.

En wat liet hij zich heerlijk gaan op de bijhorende muziek. We konden dan ook niet anders dan ingaan op zijn eenvoudig verzoek: ‘mama, gaan we nu op café?’ Waar moeder en zoon zich nestelden in de Vooruit met een krant en bionade. Wat kan het leven heerlijk zijn.

powered by WordPress Multibox Plugin v1.3.5

pixelstats trackingpixel

One Response to De blauwe vogel

  1. Bie says:

    klinkt als een heerlijk dagje

Leave a Reply