Ondertussen in de kinderopvang

Moeder heeft een drukke werkweek en Pepijn moest vandaag (en morgen en vrijdag) naar de opvang.
Toen ik hem ging halen, zat hij in zijn bloot gat op een stoeltje te wachten. Hij had (net) in zijn broek gekakt. Allez, een beetje in zijn broek gedaan en de rest in het toilet. Twee en een half werf hoera!
‘En dat er uit zu e klein ventsjeu zu stronte kunne kome…’, was de commentaar van de kinderverzorgster…
Ik leerde eveneens dat ‘ij overrr de middag al zekers 2 weken druuge is’ en dat ik bijgevolg geen pampers meer moest meegeven. Zo zo…

Om onze uitwerpselenrubriek up to date te houden:

Vandaag (17/3) in de Standaard (met dank aan Bie):

Iets helemaal anders: de zindelijkheidstraining van peuters zou, volgens een doctoraat dat vorige week werd bekendgemaakt, te wensen overlaten.

‘Ik ben geschrokken van dat bericht. Er werd een beeld opgehangen van lakse ouders die geen moeite doen. Dat strookt niet met onze ervaring. Er klonk ook het verwijt door dat wij ouders hier niet genoeg bij ondersteunen. Het is nochtans een veelbesproken onderwerp op onze consultaties, in de opvoedingsspreekuren en bij de oproepen van de Kind en Gezin-lijn. Een belletje in de luier is niet ons idee van een goede aanpak, niet als basis voor iedereen. We gaan de peuters niet drillen zoals de hond van Pavlov. Overal in Vlaanderen zindelijkheidstraining gaan organiseren met zo’n alarmbelletje: dat zal dan toch zonder ons zijn.’

Inderdaad zonder ons ook..

pixelstats trackingpixel

Leave a Reply