Stoet in Gent, ofte de slag der Titanen.

powered by WordPress Multibox Plugin v1.3.5

We mochten niet ontbreken, ridderliefhebbers zijnde. Vriendjes uit de school meegedaan, bijhorend een stel leuke ouders. Wachten is immers leuker in aangenaam gezelschap.
Kinderen flink op het trottoir voor de Vooruit geplaatst. 4 kerels die zich, voor een keertje, keurig gedragen. Een uur wachten is voor 4 kleuters niet niks.
Floris doet een tukje in de buggy, de drie andere pluizen ten gronde het programmaboekje uit.
Gaat daar toch wel een koppel veertigers vlak voor de buggy en de kinderen zekers. Papa van de andere jongens vraagt beleefd of ze niet achter de buggy willen plaatsnemen. Koppel wijkt geen cm. Eva en moeder worden lichtjes geagiteerd en geven ze nog een minuut. Koppel wijkt geen cm. Mijn geduld is snel op, ook het zicht van een aantal oudere vrouwen in rolstoel naast ons wordt behoorlijk belemmerd door die 2 onbeleefderiken. Moeder schiet in een Frans colère en vraagt met iets meer aandrang of ze echt niet van plan zijn om met hun lange benen van voor de kinderen te gaan.
“Gij peist dat ‘t straat van u alleen is zekers?”
“Euh, nee, maar wij staan hier al een tijdje te wachten, en achter ons is nog plaats.”
“Pakt u dan een plaats op de tribune als ge wilt kijken.”
“Die zijn al uitverkocht. Allez, meneer, voor de kinderen, daar zet je je nu toch niet voor.”
“Geen denken aan. Gij zijt te lui om recht te staan, u zo planten op den trottoir.
“Blijf dan thuis met uw kinderen.”

Eva schiet er zich tussen en vraagt aan het duo of ze niet beschaamd zijn.
De discussie ontaart, onze rechterhand jeukt, maar we houden ons in. Nochtans, met een kruk kan je hard slaan. Omstaanders doen een beetje olie op het vuur, en manen ons aan om aan de agent een beetje verder te vragen of zij die twee niet wil laten ophoepelen.
Als we het verwijt krijgen dat wij “zeker niet gewoon zijn van naar een concert te gaan, en iedereen dat daar doet, om ter eerst naar voor lopen”, houden we de lippen stijf dicht, en één blik van moeder richting Eva is genoeg om de kinderen te verhuizen net voor dat koppige koppel.

“Ja, dat was te denken dat ge dat ging doen. Flauw hoor.”

Over de vorm van de stoet is elders al genoeg geschreven en we kunnen er ons alleen maar bij aansluiten. Maar die 2 arrogante typen, die, kijk, moeder wordt nog steeds een beetje veel boos als ze daar aan denkt.

pixelstats trackingpixel

3 Responses to Stoet in Gent, ofte de slag der Titanen.

  1. Anonymous says:

    gelijkaardige situatie bij ons: sta samen met andere mama te wachten met onze kleine spruiten op de stoet tot ons meisje plots naar het toilet moet. Vlug op zoek naar etablissement dat open is en waar het kan (lees: mag). Verschillende kleine frustraties verder opdracht volbracht en terug naar papa en buggy. HIervoor moet ik echter de straat oversteken…gevolg: enkele ‘super vriendelijke’ volwassenen van ‘iets oudere’ leeftijd maken mij duidelijk op assertieve (lees aggressieve) manier dat hiervan niets in huis zal komen. Na uitgebreid aandringen en uitleggen dat ik onmogelijk met een kind van 16kg een uur op mijn arm kan blijven staan om naar de stoet te kijken dan toch – het kookpunt inmiddels bereikt – het recht in eigen hand genomen en de overkant van de straat terug bereikt waar vader er (dankzij de buggy) in geslaagd was om een kijkplekje op kinderhoogte vrij te houden.
    Lang geleden dat ik zo gefrustreerd was over de egoïstische en egocentrische medemens.

  2. Isabel says:

    Dit is een voorbeeld van een situatie waarvan mijn bloed letterlijk zou koken en mijn ganse lijf in een Westvlaamse furie zou schieten.

  3. Anonymous says:

    Ongelooflijk! Het “lef” (lees “lompigheid, egocentrisme, debiliteit”) van sommige mensen.

    MC

Leave a Reply