Woensdag parkdag

Aangezien de dakwerker tijd gevonden heeft om hier het dak te vernieuwen, is het niet echt proper, rustig en aangenaam ruiken hier.
Met de jongens dus op een ander, weeral. Door de vele werken, zijn we in de weekends of woensdagen regelmatig bij de grootouders te vinden, op zoek naar een plek om te slapen, te spelen en te eten.
Deze woensdag vonden we een plekje bij J., mama van D.
Samen eten, Floris daar boven in een bed gestoken, en de andere jongens verder laten spelen. En de regel geldt telkens weer: hoe meer kinderen, hoe minder last.
Op uitnodiging van een andere mama bezochten we daarna niet de ‘Roze Broeken’, maar het ‘Arbedpark’, een park, dat in december 2008 had moeten klaar zijn, maar dat nog steeds niet afgewerkt is.
De ontwerpers hebben hun best gedaan, maar het is er gevaarlijk. Je kan de kinderen niet goed in de gaten houden, en die bergen zand die er nog liggen zijn misschien wel uitdagend, maar veel te steil en liggen vol afval waar de kinderen zich aan kunnen bezeren. Voor peuters is er zowiezo niets te beleven, enkel veel frustraties omdat ze op geen enkel speeltuig op kunnen.

powered by WordPress Multibox Plugin v1.3.5

De kleuters helpen elkaar een handje.

powered by WordPress Multibox Plugin v1.3.5

Stuur je je kinderen naar het stedelijk onderwijs, krijgen ze Mozesallures in het park.

(foto’s Jel)

pixelstats trackingpixel

Leave a Reply