Mmmmellukje

Hij geraakt er maar niet vanaf, van zijn nachtvoedingen. Hoe hij de vieze soyamelk binnenkrijgt, ik weet het niet, maar sinds 19 u gisterenavond tot deze ochtend dronk Pepijn maar weer eens een liter melk. Water aanbieden is geen optie en hem laten brullen ook niet. Het is dan ook hartverscheurend: mellukjeu, mellukjeu… Als hij zijnen 33-er op heeft, valt hij weer als een blok in slaap.
En aangezien meneertje Floris ook weer nachtvoedingen vraagt (dankzij de rustige ademhaling), krijg ik weer bijzonder weinig slaap en trok ik aan de alarmbel bij de borstvoedingsorganisatie LLL (of de bv-maffia ;-)). Dit was het geruststellende antwoord:

Het is natuurlijk allesbehalve gemakkelijk voor je dat je voor 2 kindjes op moet, maar erg ongewoon vind ik het niet, dat een peuter van 2 jaar nog niet doorslaapt. Ja hoor, ze bestaan die rustig en lang slapende kindjes, maar ze zijn veel zeldzamer dan meeste van ons denken. 😉 Biologisch gezien is dit eigenlijk echt niet zo uitzonderlijk voor mensenkinderen. Cultureel gezien, en vooral gezien de prestaties die je als mama elke dag moet neer zetten in onze cultuur, is het natuurlijk een moeilijke situatie. Het heeft eigenlijk niets met de soort voeding te maken en je kunt ook niet zeggen dat je je kindje hebt verwend. Hij is nu wel gewend, dat hij een prachtige mama heeft die zijn noden en behoeften nakomt en die hem daardoor toont wat voor een belangrijke kleine persoon hij is. Dit betekent voor jou heel veel inspanning, maar voor je kindje is het echt wel heel waardevol. Het woord ‘gewend’ is dus positief omdat hij iets positiefs gewend is, namelijk aandacht en hulp die hij nodig heeft. En nu denk je, dat ik wel makkelijk praten heb, mar geloof me ik weet er ook heel veel van onderbroken nachten van een baby en een kleuter tegelijk. Intussen, zo een 12 jaar later slapen ze overigens uitstekend en in plaats van een nachtvoeding hebben ze nog maar een fles water naast hun bed staan. Zij kunnen er helemaal zelfstandig eruit drinken. 😉 😉 😉 En nu maar hopen, dat je tenminste hiermee kunt glimlachen.

En dan kunnen we, we waren weer ne centimeter gegroeid en doen lustig verder. Hoe lang ik nog borstvoeding ga geven weet ik niet. Zo lang mogelijk, zeker 6 maanden exclusief, om zoveel mogelijk antistoffen mee te geven. Niet dat het bij Pepijn wat uitgehaald heeft, want dat is een één en al allergieventje. Maar waar hadden we gezeten, als hij flesvoeding had gehad? En ik doe ook nog zeker verder tot 10 juni, nu blijkt dat borstvoeding geven een geldige reden is om niet te moeten gaan tellen. Tot zover mijn burgerzin. En wellicht doe ik ook verder als ik ga werken. Al ligt er een voorschrift op mij te wachten om een teenschimmel te bestrijden dat ik maar mag nemen als ik niet meer voed. Maar van een teenschimmel ga je niet dood, dus we zien wel.
En nee, Floris krijgt ook nog geen fruit- of andere pap. Hij mag leren eten als hij daar klaar voor is: als hij zelfstandig kan zitten en zelf dingen in zijn mond kan stoppen. De Rapleymethode, voor de kenners. Nog een paar maanden geduld dus voor de kliederfoto’s.

pixelstats trackingpixel

One Response to Mmmmellukje

  1. Daphné says:

    Een niet-lekkende fles melk in/naast z’n bed leggen helpt waarschijnlijk ook niet of zal niet opvoedkundig verantwoord zijn vrees ik. Ik zag dat ooit eens ergens op tv ofzo…

    Indien je teenschimmel een teennagelschimmel is, bestaat daar ook speciale nagellak voor die je maar 1 à 2 keer per week moet opdoen gedurende 6 maand ipv 6 maand lang pilletjes nemen… Ik weet niet of dat wel mag als je borstvoeding geeft… Je ziet maar. De naam ben ik wel vergeten maar kan ik morgen bekijken op kot. Je weet me te vinden indien ‘t je interesseert!

Leave a Reply